Nieuwe accommodatie Schutterij De Milsbeek

13 november 2007

Het heeft allemaal wat langer geduurd dan vooraf gedacht en gehoopt. Een officiële opening tijdens het 25-jarig bestaan van de club zou, zo was de gedachte, mooi zijn. Dat kwart eeuwfeest is alweer zo’n elf jaar geleden gevierd. Maar op zaterdag 17 november is het dan eindelijk toch zo ver dat Schutterij De Milsbeek ook de nieuwe, eigentijdse accommodatie aan de Teelebeeksatraat 60 in Milsbeek officieel kan openen.

Het heeft dus even geduurd in Milsbeek, maar het wachten is de moeite waard geweest. Twaalf banen telt het verenigingsonderkomen. Zes voor klein kaliber 25 meter en zes voor luchtwapens en kruisboog. En geheel op eigen kracht gerealiseerd. De accommodatie is rolstoeltoegankelijk en dus ook geschikt voor schietwedstrijden voor minder-validen.

Primitief
Het begon wat de nieuwbouw betreft in Milsbeek eigenlijk allemaal al in 1982 toen architect Frans Kerkhoff werd benaderd om de tekeningen uit te werken. Dat jaar zijn ook de bouwaanvragen ingediend. Het was niet uit luxe dat de schutterij aan een nieuw onderkomen dacht. Integendeel. De toenmalige accommodatie was, zo zegt het bestuur anno 2007, ronduit primitief te noemen.

Schutterij De Milsbeek bestond toen al elf jaar, is opgericht op 1 januari 1971. Het was echter allemaal niet zo gemakkelijk, want er moest heel wat gedaan worden. Het clubhuis werd ondergebracht in café D’n Dörpel en op een stuk grond van één van de leden werd het schuttersterrein aangelegd. Voor het wipschieten. Heel zwart-wit gezien het van een paal af schieten van een schijf. Ogenschijnlijk een eenvoudige zaak, maar omdat het wipschieten in zon, wind en regen gebeurt, in de praktijk van alledag toch niet zo eenvoudig.

Bomen
Op de schiettereinen waar op de wip wordt geschoten staan zogeheten "bomen" van ongeveer 18 meter hoog. Deze "bomen" zijn stalen masten, waar kogelvangers, verplicht vanwege de millieunormen, aan hangen. In deze al dan niet verlichte kogelvangers hangen de kruizen met daarop de "vogels". De "vogels" zijn stalen schijven van verschillende diameter, met een maximaal toegestane diameter van 80 mm. Om er voor te zorgen dat niet iedere keer wanneer een schutter deze vogel heeft geraakt iemand in de boom moet klimmen om deze terug te plaatsen, is aan de vogel een touw bevestigd dat naar beneden leidt. Door aan dit touw te trekken, kan de vogel weer op zijn plaats worden gebracht, zodat de volgende schutter zijn geluk en of kunnen kan beproeven.

Ieder schot dat de vogel raakt waardoor deze hoorbaar en zichtbaar kan worden 'opgetrokken', levert één punt op. Wedstrijden worden verschoten over een vast aantal schoten, waarna wordt gekeken welke schutter de meeste punten heeft verzameld. Mochten er meerdere schutters zijn met eenzelfde eindscore, dan wordt er door deze schutters afgekampt. Dit gebeurt doorgaans op een steeds kleinere vogel teneinde de moeilijkheidsgraad te verhogen. De schutter die het langst de vogel blijft raken, wordt tot winnaar uitgeroepen.

Frietkraam
In Milsbeek werd in 1971 als eerste begonnen met het plaatsen van de toen nog houten schietbomen. Deze werden gekocht van Natuurmonumenten, uiteraard met geleend geld. Nadat deze klus klaar was kon men beginnen met het wipschieten. De Schutterij, inmiddels aangesloten bij de Kring Gennep en Omstreken en de Nederlandse Federatie Wipschieten, organiseerde schietconcoursen en kienavonden om het financiële plaatje rond te krijgen. Een oude frietkraam werd opgekocht en naar Milsbeek vervoerd om als kantine dienst te gaan doen.
De eerste uniformen kwamen van de Swift Harmonie.

De schutterij was in de beginjaren al zeer actief en organiseerde zo veel activiteiten dat in 1976 nieuwe ijzeren schietpalen in gebruik werden genomen en de eerste uniformen vervangen werden door de groene jagersuniformen. De ‘groene keet’ (kantine) was inmiddels zo slecht dat er in Milsbeek ook hardop aan een nieuw onderkomen werd gedacht. Ook omdat het sociale aspect binnen de vereniging bijzonder belangrijk was, bleek de bouw van een nieuwe kantine onontbeerlijk. Daarnaast lagen er ook al plannen klaar voor een binnenschietbaan om de leden meer mogelijkheden te bieden dan alleen het wipschieten. De mogelijkheid om die wensen te realiseren diende zich aan toen grond van een lid kon worden gekocht om de nieuwe kantine te bouwen.

Start in 1984
Twee jaar nadat de architect in 1982 de tekeningen produceerde en de vergunningen waren aangevraagd begon de bouw in 1984 echt. De oude kantine werd schaftkeet en opslagruimte en in weer en wind gingen de leden met een enorme inzet en ambitie aan de slag. Ieder vrij uur waren er wel enkele leden op het schuttersterrein te vinden en zelfs de vakantie werd aan dit project besteed. Twee jaar na de daadwerkelijke start – in 1986 – werd de nieuwe kantine in gebruik genomen. Tegelijk echter ook werd de bouw tijdelijk stop gezet. De financiën ontbraken om verder te gaan met de schietbaan. Alles werd namelijk uit eigen middelen bekostigd.

Tijdens de bouwperiode ging het schietleven gewoon door. En hoe. Op 27 juni 1982 was in Geldrop al voor de eerste keer het Nederlands Kampioenschap Wipschieten in de wacht gesleept en in 1985 gebeurde dat voor de tweede keer. Ook de schietconcoursen gingen gewoon door. En tussen de bedrijven door werd er van alles gedaan om de kas weer te vullen. Na enkele jaren was de financiële positie weer zodanig dat het sein ‘verder bouwen’ kon worden gegeven. Het streven was om met het 25-jarig bestaan de schietbanen in gebruik te nemen. Het kwam er niet van. Integendeel, de bouwactiviteiten kwamen ook door enkele tegenslagen op een heel laag pitje te staan.

Kader
Maar toch: omdat regeren vooruitzien is, richtte Schutterij De Milsbeek zich met het oog op de toekomst niet alleen op de noodzakelijke kadervorming voor het toekomstige sportschieten - vijf leden volgden de WOK-cursus bij de KNSA als baancommandant, maar liefst zeven leden namen deel aan de cursus voor basistrainer en op de lijst staan verder nog 20 veiligheidscommissarissen - maar werd ook het kruisboogschieten opgestart. De animo was er groot voor. Door de aanschaf van twee kruisbogen kon een onderlinge competitie worden opgezet.

In 2004, het 25-jarig bestaan was toen al lang gevierd, kreeg de vereniging een erg grote tegenslag te verwerken. Er werd ingebroken en alle kruisbogen en luchtwapens werden meegenomen, zo ook de kantinevoorraad. Om toch door te kunnen blijven schieten, stelden enkele leden hun wapen ter beschikking en het bestuur ging op pad voor nieuwe wapens. Een vereniging uit Den Haag die vanuit de media van de inbraak had vernomen, nam spontaan contact op en deelde mee dat haar wapens tegen een redelijke prijs konden worden overgenomen. De vereniging zelf stopte er namelijk toch mee. En omdat er ook al weer nieuwe kruisbogen waren gemaakt, konden de leden weer verder met de competities.

Eerste uur
De nieuwbouwplannen leefden onder leiding van Elie Cobussen, man van het eerste uur, nog altijd. Het promoten van de schietsport, het organiseren van schietwedstrijden, concoursen en kienavonden, het ging allemaal gewoon door ten behoeve van de realisatie van de schietbanen. En successen werden ook geboekt. Drie jaar op rij presteerde de jeugd van De Milsbeek het om de Nederlandse Kampioenschappen Wipschieten te winnen en eenmaal greep een juniorlid, Roger Heaver, ook de individuele titel.

Aan de vooravond van de officiële opening van de nieuwe overdekte schietaccommodatie - tot stand gekomen zonder financiële overheidssteun en met de enthousiaste inzet van leden/vrijwilligers - die het scala van mogelijkheden tot het beoefenen van de schietsport fors uitbreidde, zijn dit allemaal tekenen van de levenskracht van Schutterij De Milsbeek, die het beoefenen van de schietsport in zijn totaliteit als doel heeft. Die met de nieuwe banen nog meer mogelijkheden heeft om wedstrijden te organiseren. Niet alleen onderling - op de twee wekelijkse trainingsavonden, de maandag en vrijdag, kunnen als diciplines luchtgeweer, luchtpistool, klein kaliber geweer, pistool en kruisboog worden beoefend - maar ook in het district en natuurlijk de gewestelijke schietdagen van de Bond van Wapenbroeders en vanzelfsprekend de concoursen op de wip, de activiteit waarmee het in 1971 allemaal begon.