SSV De Vrijheid-Heiloo gecertificeerd

10 december 2007

’Een bruisende vereniging met veel leden die bereid zijn hun steentje bij te dragen om de vereniging gaande te houden.’ Zo wordt De Vrijheid-Heiloo getypeerd in de rapportage van de eindtoets van het KNSA-certificeringstraject. De slotconclusie van de onafhankelijke auditor is dan ook dat Schietsportvereniging De Vrijheid-Heiloo aan alle kwaliteitsnormen voldoet, zoals die zijn vastgesteld in het Reglement Certificering van de KNSA.

De Vrijheid-Heiloo is daarmee de nummer vijf in de rij van de door het Bestuur van de KNSA met het KNSA-certificaat met één kroon onderscheiden clubs. De eerste vier konden al tijdens de Algemene Vergadering van dit jaar in Hooglanderveen bekend worden gemaakt. Zij ontvingen daar uit handen van voorzitter Karel Greven het certificaat en de fraaie RVS-plaquette (compleet met een Doe-Het-Zelf-pakket met boutjes en ander benodigd materiaal) voor bevestiging buiten aan de muur van de accommodatie.

Dipje
Aan die clubs - Schietvereniging De Kruithoorn uit Wageningen, Schietsportvereniging 't Schermer Eyland uit Zuid-Schermer, Schietvereniging IJzevoorde-Slangenburg uit IJzevoorde en Schietvereniging Op de Korrel uit Bemmel - is nu dus SSV De Vrijheid-Heiloo toegevoegd. Ook één van de deelnemers van het eerste uur aan de pilot voor dit systeem. Door een dipje in het traject moest er dit voorjaar echter nog een enkel puntje op de i worden gezet (iets wat inmiddels met verve is gedaan). De Vrijheid-Heiloo-voorzitter Paul Lichtenbelt zegt trots te zijn. ‘Met deze bevestiging van kwaliteit, zetten we onze club stevig op de kaart.’

Zaterdag 3 november was het zo ver dat KNSA-bestuursleden Gerda Lejeune en Nico Gomes het kwaliteitscertificaat met één kroon in Heiloo konden uitreiken. Voorzitter Lichtenbelt maakte van de gelegenheid graag gebruik om iedereen die betrokken is geweest bij het project te bedanken voor de geleverde inzet. ‘Het was,’ zo kijkt hij terug, ‘een intensief traject, maar de behaalde resultaten mogen er zijn! Naast concrete kwaliteitsverbetering, heeft het project ook veel waardevolle inzichten opgeleverd.’ En hij steekt een pluim op de hoed van de werkgroep, bestaande uit Walther Veenis, Kees van Ginkel, Don Mac Mootry en Wim van Leeuwen, die zich geweldig heeft ingezet. ‘Met name Veenis heeft zich als een pitbull in de materie vastgebeten en een werkelijk onvoorstelbare hoeveelheid werk verricht.’

Walther Veenis. De naam van de verenigingssecretaris en voorzitter van de certificeringswerkgroep is genoemd. Over het waarom De Vrijheid zo hard aan de certificering heeft willen werken is hij samen met voorzitter Lichtenbelt duidelijk. Natuurlijk, ook de maatschappelijke discussie over wapenbezit en de in dit verband toenemende druk op schietsportverenigingen, zijn van grote invloed geweest op het tot stand komen van het certificeringsysteem van de KNSA. ‘Juist de Wet- en regelgeving die van toepassing is op schietsportverenigingen neemt toe. Meer dan ooit worden sportschutters die in het bezit zijn van een vuurwapen onder een vergrootglas gelegd en inde Nederlandse politiek stond het onderwerp regelmatig op de agenda.’

Binnen het bestuur van De Vrijheid-Heiloo bestond volgens Lichtenbelt en Veenis dan ook al langer de behoefte aan kwaliteitsverbetering. ‘Niet dat we het zo slecht deden, maar het gevoel dat het beter kon werd steeds sterker. Qua bestuurlijke kennis liet ons collectieve geheugen ons bovendien regelmatig in de steek. Deze kennis zat veelal in de hoofden van wat je de oude garde kunt noemen en was ook niet altijd actueel. Deze risicovolle afhankelijkheid was niet langer acceptabel. De lancering van het kwaliteitszorgsysteem van de KNSA kwam daarom op het juiste moment en we hebben daarom niet geaarzeld om ons voor de pilot aan te melden.’

Gigantische klus
Het is, zo kijken Lichtenbelt en ook Veenis terug, een gigantische klus geweest om uiteindelijk 100% te scoren op de verschillende modules voor de certificering - Algemene Verenigingsgegevens, Wet- en Regelgeving, Verenigingsmanagement, Sportontwikkeling en Accommodatie & Veiligheid. ‘De basisdocumentatie alleen al beslaat twee dikke mappen met informatie op al deze gebieden.’ En verder: ‘Het was ons direct duidelijk dat het fantastisch is om deze professionele informatie in huis te hebben. Kennis die eerst bijeen gesprokkeld moest worden, zat nu in twee mappen en op bijgeleverde cd-rom. Naar aanleiding van het leertraject en het actualiseren van de kennis heeft de KNSA naderhand de mappen aangepast. Zo wordt zorg gedragen voor continue verbetering en actualiteit van de informatie.’

De Vrijheid-Heiloo heeft zich indertijd na een oproep in de Schietsport aangemeld voor de pilot en heeft die met negen verengingen ook doorlopen. ‘Toen de eerste kwaliteitseisen aan onze vereniging werden gesteld om te mogen meedoen aan de pilot, hebben we de eerste kwaliteitstoets gehaald. Dat was al een hele opluchting,’ weten Lichtenbelt en Veenis nog. In het voorjaar van 2006 is de pilot echt van start gegaan met de kersverse Verenigingsmentoren van de KNSA. ‘Voor hen was de certificeringspilot net zo nieuw als voor De Vrijheid-Heiloo.’ Er werd gewerkt met vragenlijsten die betrekking hadden op de hoofdonderwerpen de certificeringseisen. De Vrijheid-Heiloo scoorde in de eerste vragenronde 64%. ‘Niet slecht, maar niet iedereen van ons was hier blij mee. Echter 64% van 100% is zoals dat zo mooi heet, ruim voldoende. Maar we hadden gekozen om voor kwaliteit te gaan, dus de schouders eronder. Alleen de volle 100% zou een voldoende opleveren voor certificering.’

Topkwaliteit
De Vrijheid-Heiloo kwam er langzamerhand achter dat de KNSA-normen stonden voor topkwaliteit en dat diverse zaken toch beter geregeld konden worden. En dat dit proces de nodige tijd en inspanningen heeft gekost spreekt aldus voorzitter Lichtenbelt en secretaris Veenis voor zich. ‘We hadden als vereniging onze zaken op orde. We draaiden immers al jaren naar volle tevredenheid van de leden. Maar na een objectieve toets op basis van de strenge kwaliteitscriteria van het KNSA-systeem, kwamen wij er achter dat het op veel vlakken beter kon. Een aantal procedures en werkwijzen bleken zelfs een onvoldoende te scoren. Hierdoor moesten er ook zaken opgestart of verbeterd worden.’

Beiden noemen het opvallend dat de leden weinig last hebben gehad van deze administratieve en inhoudelijke vernieuwing. ‘De meeste leden ervaarden de veranderingen als positief. Ook hebben we constant via ons verenigingsorgaan De Losse Flodder de leden geïnformeerd omtrent de voortgang. Immers, plezier in de schietsport staat altijd voorop en is altijd ons uitgangspunt geweest.’ Steeds meer kwam ook het besef dat de vereniging met een eigen pand met schietbanen, een bar in eigen beheer en 100 vrijwilligers die aangestuurd worden door een vrijwillig bestuur, toch wel degelijk bezig is met verenigingsmanagement.’ En dat de club in het gehele traject ook steeds weer werd geconfronteerd met het aspect veiligheid, veiligheid en nog eens veiligheid wordt in Heiloo ‘een goede zaak genoemd’. Ook om een verantwoord programma te hebben om aspirant-schutters op te leiden en hiervoor over KNSA-gecertificeerde instructeurs te beschikken, om maar eens wat te noemen. ‘Ook voor de al jarenlang schietende instructeurs zeer leerzaam.’ Ook het weer eens tegen het licht houden van de drankvergunning vinden beide clubbestuurders goed. ‘Al was het alleen maar om te zorgen voor een goede opleiding van de barvrijwilligers om nog maar eens wat te noemen.’

Moeite waard
‘Het is,’ zo concluderen Lichtenbelt en Veenis, ‘een omvangrijke klus geweest, maar zeer de moeite waard.’ En dat er eind 2006 stagnatie optrad en de score rond de 90% stopte is natuurlijk altijd mogelijk. ‘We leken met geen mogelijkheid verder te kunnen komen. De energie en inspiratie waren even op in de midwinter.’ De Vrijheid-Heiloo stak toen haar licht op bij Schietsportvereniging ‘t Schermer Eyland. ‘Bestuurders van deze vereniging hebben de tijd genomen om ons weer inspiratie te geven om gestructureerd en positief door te gaan.’ Langzaam maar zeker ging het omhoog. Naar 90%, naar 93% en uiteindelijk nog wat puntjes op de i en de teller ging naar de 100%. In augustus kwam een auditor om te controleren of de teller wel echt op 100% stond. Met het positieve advies aan het bestuur van de KNSA en de feestelijke uitreiking van het KNSA-certificaat als gevolg.

Dat het certificaat nu is uitgereikt en het bord aan de gevel is bevestigd, betekent niet dat er in Heiloo vanaf nu rustig achterover wordt geleund. ‘De gerealiseerde kwaliteit moeten we natuurlijk in stand houden. Kwaliteitswaarborging houdt tevens in dat we moeten werken aan continue verbetering. Deze doelstelling past in ons streven om als vereniging een voorbeeldfunctie te kunnen vervullen voor de schietsport. De verschillende verbeterinitiatieven van onze clubcommissies sluiten hierbij aan.’ De vereniging bestaat overigens ruim 50 jaar. Sinds 21 oktober 1955 om precies te zijn. Ontstaan uit de organisatie "Steun wettig gezag" waarbinnen op vele plaatsen schietoefeningen werden gehouden door zogenaamde ‘reserve-onderdelen’ waaronder de reservisten van de Rijkspolitie.

Eigen onderkomen
Na het opheffen van "Steun wettig gezag" zijn de plaatselijke schietverenigingen verder gegaan in een eigen orgaan, genaamd De Vrijheid. Elke vereniging is binnen deze nieuwe organisatie een eigen bestaan gaan leiden. Zo ook De Vrijheid-Heiloo. Het schieten gebeurde aanvankelijk op buitenbanen, maar later is naar een eigen onderkomen gezocht. Zo heeft De Vrijheid-Heiloo jaren achter elkaar geschoten in De Rustende Jager (al vele jaren geleden afgebroken) en daarna is een onderkomen gevonden in Limmen. Tot 1981. Toen ging de eerste paal de grond in voor een eigen onderkomen.

De Vrijheid-Heiloo is anno 2007 overigens een vereniging met ongeveer 100 leden. Het ledental is al jarenlang betrekkelijk stabiel. Het eigen pand met acht 25-meter-schietbanen is evenwel aan uitbreiding toe. Een bouwcommissie onderzoekt of er in de nabije toekomst ook 50-meterbanen kunnen worden gebouwd. Er wordt nu aan gewerkt om de schietstanden aan te passen aan de ISSF-normen wat betreft de verlichting. De vereniging heeft in haar pand de bar in eigen beheer, zodat de winst van de omzet ook naar de club gaat. Jaarlijks worden de Afdelingskampioenschappen Meesterkaart Licht en Meesterkaart Zwaar georganiseerd. Dit jaar worden die gehouden op 17 en 18 november. De nieuwe verlichting moet dan klaar zijn.

Hoofdletters
In de planning voor de kerstperiode staat het zogenaamde Kerstschieten. Er wordt dan op dunne stokjes geschoten voor punten. Voor bijna iedereen is er dan prijs. In het voorjaar Paasschieten, idem dito. De bedoeling is in de nabije toekomst één maal per maand op zondagmiddag gedurende een half jaar workshops te houden. Bijvoorbeeld luchtpistool en luchtgeweer, militair pistool en meesterkaart licht.

Volgens Lichtenbelt en Veenis is de vereniging nu met de certificering klaargemaakt voor de 21ste eeuw, waarbij kwaliteit voorop staat en getoetst kan worden. ‘Kwaliteit, veiligheid en plezier in de schietsport is ons motto voor de toekomst.’ ‘We richten,’ zeggen Lichtenbelt en Veenis, ‘ons nu en in de toekomst duidelijk op de schietsport waarbij we sport met hoofdletters schrijven.’